Ávarp Femínistafélags Íslands 1. maí 2006

Kvensæmandi laun fyrir verðmæt störf

Launamál hafa alltaf verið ofarlega á dagskrá í baráttunni fyrir jafnrétti kynjanna. Barist hefur verið fyrir því að konur fái sömu laun og karlar fyrir sömu störf sem og því að hefðbundin kvennastörf verði metin að verðleikum. Undanfarið höfum við fylgst með og dáðst að baráttu kvenna í umönnunarstörfum á dvalar- og hjúkrunarheimilum fyrir mannsæmandi launum. Það hefur verið athyglisvert að fylgjast með baráttu þeirra.

Reynt hefur verið að halda konum í láglaunastörfum niðri með því að segja þær ábyrgar fyrir verðbólguskriði – skriði sem var komið af stað áður en þær lögðu fram sínar kröfur. Nú síðustu daga hefur verið farið yfir rekstrartölur vinnustaða þeirra til að sýna að ekki sé til fjármagn til að greiða hærri laun. Þarna höfum við séð svart á hvítu hvernig höfðað er til samvisku kvenna og ábyrgð á undirstöðum efnahagslífsins er skellt yfir á þær með því móti að segja má að farið sé fram á þegnskylduvinnu þessara kvenna umfram aðra borgara. Farið er fram á að þær sætti sig við laun sem duga vart eða ekki til framfærslu á meðan aðrir fá laun sem duga fyrir framfærslu margra fjölskyldna án þess að vera bendlaðir við aukna verðbólgu.

Við sem byggjum þetta land berum öll ábyrgð á að búa til réttlátt samfélag þar sem vinnuframlag okkar allra er gert sýnilegt og metið að verðleikum. Hvert starf er mikilvægt og mörg þeirra starfa sem eru lægst launuð eru lífsnauðsynleg okkar þjóðfélagi. Það er skammarlegt hversu Ísland metur lítils þau störf sem eru grundvöllurinn að okkar velmegunarþjóðfélagi. Störf sem snúa að umönnun, uppeldi og menntun – störf sem hafa manngildið að leiðarljósi og eru gefandi, krefjandi, erfið og fela í sér mikla ábyrgð.

Við tileinkum 1. maí að þessu sinni baráttunni fyrir kvensæmandi launum fyrir verðmæt störf. Við krefjumst þess að samfélagið, ríki og sveitarfélög endurskoði það verðmætamat sem er við lýði og sjái til þess að greitt verði fyrir verðmætustu störfin. Hækkum lægstu launin!