Valgerður Bjarnadóttir, Samfylkingin
Smelltu hér til að skoða heimasíðu Valgerðar.

Valgerður Bjarnadóttir er sviðstjóri á Landspítala-Háskólasjúkrahúsi og sækist eftir 3.-5. sæti í prófkjöri Samfylkingarinnar Reykjavík sem fram fer 11. nóvember.

Notum allt sem er tiltækt í jafnréttisbaráttunni.

,,Hvernig er hægt að koma á jafnrétti milli karla og kvenna” var spurning sem ég fékk fundi þar sem frambjóðendur í prófkjöri Samfylkingarinnar í Reykjavík kynntu sig og áherslur sínar.  Ég fékk 30 sekúndur til að svara og þessar sekúndur áttu einnig að duga fyrir lokaorð. -  Spurningin var svo stór að ég eyddi dýrmætum fimm sekúndum í að segja að ég væri orðlaus - og lokaorðin urðu náttúrlega engin.

Mér finnst stundum að ójafnræðið milli karla og kvenna kristallist fyrst og fremst á tvennan hátt. Annars vegar í launamuninum og hins vegar í hlutverkaskiptingunni á heimilunum.  Hvað varðar það fyrra verðum við að hrópa og kalla og beita okkur í á vinnustað, í félagsstarfi, í fyrirtækjum, stofnunum og hvar sem helst. Hvað varðar hið síðara þurfum við fyrst og fremst að beita okkur heima fyrir og í skólunum, ala strákana almennilega upp. Ég held því ekki fram að mér hafi tekist uppeldið, en það er hin mikla áskorun.

Launapukrið - launaleyndin virðist hafa þær afleiðingar helstar að fyrirtæki og stofnanir halda áfram að svindla á konum. Halda áfram að borga þeim lægri laun en körlum. Launaleyndinni þarf þess vegna að aflétta, það er ótrúlegt að þegar kona er ráðin til starfa þá er henni gefið í skyn að eitthvað alvarlegt geti gerst ef hún segir frá laununum sínum.  Þetta er klárlega ekki í lagi. 

Þrískipting valdsins er grundvallaratriði þ.e. löggjafarvald,  framkvæmdavald og dómsvald og síðan er oft talað um fjölmiðlana sem fjórða valdið.

Löggjafarvaldið er búið er að gera það sem það getur til að koma á launajafnrétti (að undanskildu launapukrinu).  Lögin segja að borga eigi konum og körlum sömu laun fyrir sömu vinnu.  Við vitum allar og meira að segja öll að þau eru þverbrotin. Þar er ekki við löggjafarvaldið að sakast og leita verður á önnur mið.

Framkvæmdavaldið ræður stjórnarráðinu og öllum ríkisstofnunum. Framkvæmdavaldið þarf að koma á launajafnrétti með því að fara einfaldlega kerfisbundið í gegnum launagreiðslur til starfsmanna ríkisins, og breyta þeim þannig að fólk, konur og karlar, fái sama kaup fyrir sömu vinnu.  Í þeirri aðgerð verða laun kvenna hækkuð, karlar verða einfaldlega að sætta sig við að sitja hjá í slíkri aðgerð.  Ef þeir gera það ekki þá opinbera þeir að þeir meina ekkert með því þegar þeir segja að auðvitað eigi að borga sömu laun fyrir sömu.  Ingibjörg Sólrún hefur lagt til að málaflokkurinn jafnréttismál verði fluttur úr félagsmálaráðuneytinu í forsætisráðuneytið, það er góð hugmynd, ég styð hana heilshugar í því og tel að það hjálpi jafnréttinu.

Dómsvaldinu er ætlað að sjá til þess að lögum sé framfylgt. Til að svo verði að kæra. Konur ættu líklega að kæra meira en þær hafa gert. Það er hins vegar bæði erfitt og getur verið dýrt. Koma þarf upp einhverju kerfi sem gerir konum kleift að kæra þegar þeim er mismunað í launum án þess að það kosti þær mikla peninga. Það er hægt að setja upp sjóð til að standa straum af því - sjóðir eru stofnaðir fyrir annað eins.  Og þegar konur kæra eiga aðrar konur að sýna þeim samtöðu þó ekki væri nema senda þeim tölvuskeyti.

Fjölmiðlarnir geta verið áhrifamiklir.  Fjölmiðlar eiga að gera launamisréttið að stöðugu umfjöllunarefni. Hvernig væri t.d. að fréttamenn ekki síður en fréttakonur enduðu viðtöl sem þeir hafa við forstjóra fyrirtækja og aðra þá sem stjórna í atvinnulífinu á þessari spurningu. ,,Ríkir launajafnrétti í fyrirtækinu ?” - þá væri allavega sett pressa á þá sem stjórna.

Til að styðja baráttu okkar fyrir að jafnrétti eigum við loks að nota vísindi og rannsóknir. Rannsóknarstofa í kvenna- og kynjafræðum hefur unnið gífurlega merkilegt starf.  Ég skal fúslega viðurkenna að það er ekki langt síðan ég gerði mér grein fyrir hversu umfangsmikið starf það er. Fræðafólk í öðrum greinum hefur einnig birt rannsóknir sem varða jafnrétti kvenna og karla.  Alla þessa vinnu þarf að nota jafnréttinu til framdráttar.

Svo segi ég bara eins og leiðarhöfundur Blaðsins: Ömmur á þing !