Margrét K. Sverrisdóttir , Frjálslynda flokknum
Smelltu hér til að skoða heimasíðu Margrétar

Margrét K. Sverrisdóttir, kennari og framkvæmdastjóri, býður sig fram í 1. sæti fyrir Reykjavíkurkjördæmi suður fyrir Frjálslynda flokkinn.

Konur, kjósum konur!

Nú eru allir stjórnmálaflokkar teknir að huga að röðun á framboðslista vegna Alþingiskosninga á komandi vori.  Lítil fjölgun kvenna á Alþingi Íslendinga á liðnum árum hefur verið áfall fyrir jafnréttisbaráttuna hér á landi.  Konur eru tæpur þriðjungur þingmanna og sveitarstjórnarmanna og þriðjungur ráðherra.
Hlutur kvenna í stjórnmálum er ennþá óeðlilega rýr og endurspeglar ekki samfélagið.
Það er nauðsynlegt að bæði kynin taki þátt í að móta samfélagið.  

Það liggur ljóst fyrir að stjórnmálaflokkarnir sjálfir bera þyngsta ábyrgð á þessari þróun. Fléttulistar, þar sem konur og karlar raðast til skiptis á framboðslista, hafa skilað verulegum árangri, því það hefur iðulega skort á að konur eigi kost á að skipa svokölluð ,,örugg sæti",  þ.e. sæti sem eru líkleg til að tryggja þeim kosningu. Fléttulistar sýna raunverulegan vilja stjórnmálaflokka til að jafna hlut kynjanna.

Meðalaldur á Alþingi hefur lækkað undanfarin ár en það eru fyrst og fremst ungir karlar sem hafa lækkað meðalaldurinn.  Ungir karlar virðast því eiga auðveldara uppdráttar í stjórnmálum en ungar konur eða konur yfirleitt.  Af umræðum að dæma virðist talið eðlilegt að aldur megi vega þungt við val á frambjóðendum, en kynferði síður.

Það er brýnt að veita stjórnmálaflokkunum ákveðið aðhald, nú í aðdraganda kosninga.  Hver verður hlutur kvenna?  Nú er tækifæri til að horfa til reynslu þeirra kvenna sem koma til greina í framboð og meta hana að verðleikum.

Félagsmálaráðherra skipaði starfshóp með fulltrúum allra þingflokka, sem ætlað var að skipuleggja þverpólitískar aðgerðir til að jafna hlut kynjanna við næstu alþingiskosningar.  Starfshópurinn hefur þegar vakið nokkra athygli á þessu þarfa baráttumáli, m.a. með hvatningarfundi og málþingi í samvinnu við Jafnréttisstofu.

En ég vil hvetja konur eindregið til að styðja kynsystur sínar, bæði í prófkjörum og kosningum.  Ekki veitir af!

***************

Af ótímabærum mótmælum

Þegar auglýst var eftir athugasemdum við breytingar á deiliskipulagi lóða við Laugaveg 4-6 í júní sl., var ég ein þeirra sem skilaði inn athugasemdum í eigin nafni, enda ötul baráttukona fyrir því að vernda eldri götumynd Laugavegarins.  Ég gerði athugasemd við að gömlu húsin þarna skuli rifin þar sem þau hafa mikið menningarsögulegt gildi fyrir borgina og tilheyra séríslenskri og reykvískri menningar- og byggingarsögu.  Einnig gagnrýndi ég að þær nýbyggingar sem eiga að rísa í staðinn muni skyggja á sólu og gera Laugaveginn að kaldari og skuggalegri götu en hann er í dag. 

Svar frá borgaryfirvöldum
Í svarbréfi sem sent var til allra þeirra sem skiluðu inn athugasemdum sagði m.a. : ,,Öll samræða við yfirvöld um verndun umræddra húsa og húsavernd almennt hefði þurft að fara fram fyrr og eiga sér stað á öðrum vettvangi og með víðtækari tilvísun í stöðu, stefnu og löggjöf húsaverndar." (Leturbreyting mín.) 
Við, sem gerðum athugasemdir, vorum sem sagt að gera rangar athugasemdir á röngum tíma og röngum vettvangi.  Ég sá nafnalista yfir þá sem gerðu athugasemdir og þetta er allt málsmetandi fólk sem hefur barist fyrir verndun eldri götumyndar Laugavegarins undanfarin ár. 
Ekki hafa áhyggjur mínar af þróun byggðar við Laugaveginn minnkað nema síður sé, því hin nýja borgarstjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknar, með minnihluta atkvæða borgaranna á bakvið sig, ætlar að halda sínu striki við uppbygginguna og farga menningarverðmætum sem verða aldrei bætt.
            Einhvern veginn virðist mér sem lýðræðisleg samskipti borgaranna við borgaryfirvöld séu óeðlilega erfið.  Það er nefnilega aldrei rétti tíminn fyrir borgarana til að mótmæla.  Mörgum leist t.d. ekki vel á fyrirhugað vegarstæði Hringbrautarinnar á sínum tíma, en lengi vel var alltof snemmt að koma með athugasemdir – en viti menn – allt í einu var það um seinan.

Önnur mótmæli..
Umræðan um réttmæti lögregluaðgerða gagnvart mótmælendum við Kárahnjúka var hávær fyrir skemmstu og það með réttu.  Það er grundvöllur tjáningarfrelsis og mannréttinda að fólk geti mótmælt friðsamlega.  Hins vegar mega mótmælendur að sjálfsögðu ekki skapa öðru fólki hættu með atferli sínu. Ekki virtist manni sem mótmælendur, sem voru í tjaldbúðum sínum í grennd við Kárahnjúka, hefðu ekki verið ógnun við umhverfi sitt, en engu að síður voru þeir fluttir nauðugir burtu með lögregluvaldi.  Lögreglan fór líka offari gegn myndatökumanni sjónvarps og hrint honum þar sem hann var að mynda atburði.  Þegar mótmælin stóðu sem hæst var einmitt talað um að þau væru ótímabær af því ákvörðun um byggingu Kárahnjúkavirkjunar hefði verið tekin fyrir löngu.