Andrea Jóhanna Ólafsdóttir, Vinstrihreyfingin - grænt framboð
Smelltu hér til að skoða heimasíðu Andreu.

Andrea Ólafsdóttir býður sig fram í eitt af efstu sætunum í prófkjöri VG í Reykjavík.
Prófkjörið fer fram 2. desember.

Jafnrétti NÚNA!

Í síðustu viku dró þó nokkuð til tíðinda í íslensku samfélagi. Feministavikan stóð yfir og þann 24. október var haldið upp á afmæli kvennafrídagsins sem var all eftirminnilegur í fyrra þegar 50-60.000 konur og nokkrir karlar líka söfnuðust saman í miðbæ Reykjavíkur til að minnast dagsins og krefjast launajafnréttis. Síðasta vika var því merkileg að mörgu leyti. Einnig má geta þess að haustið 2006 er afmæli kynjafræðinnar í Háskóla Íslands og ber að fagna því að þau fræði hafa verið fest í sessi sem „alvöru“ eða sjálfstæð fræðigrein.

Að mínu mati gaf þessi vika því tækifæri til að skoða aðeins samfélagið okkar og jafnréttismálin enn og aftur og bæta það sem bæta þarf. Við þurfum að gera Ísland aftur að því framsýna landi sem það einu sinni var þegar konur kröfðust þess að fá kosningarétt og komust í fyrsta sinn inn á Alþingi. Síðar var Kvennalistinn stofnaður af framsýnum og kröfuhörðum konum og Ísland komst á blað heimssögunnar með því að kjósa fyrst allra þjóða konu sem forseta. Síðasta öld er því minnistæð í jafnréttisbaráttunni og megum við vera stolt af þeim árangri sem náðist. Þó er enn langt í land því konur eru enn ekki nema um þriðjungur á Alþingi og hafa enn mun lægri laun en karlar, ásamt því auðvitað að vera beittar ofbeldi og misrétti í hvívetna.

Á síðast liðnum 12 árum hefur kynbundinn launamunur ekki minnkað nema um 0,3% og er enn á bilinu 65% (án leiðréttinga) - 84,3% (með öllum leiðréttingum sem maður er ekki sannfærður um að eigi rétt á sér). Frábæru fréttirnar eru hins vegar þær að nú gefst atvinnurekendum og alþingismönnum enn einu sinni tækifæri til að leiðrétta stöðuna með því að skoða þessi mál hið snarasta, bretta upp ermarnar og leiðrétta laun kvenna alls staðar í öllum stéttum auk þess að setja lög um hlutfall kvenna á Alþingi! Fjölmiðlar, sem eru handhafar bleiku steinanna frá því í sumar, fá einnig stórkostlegt tækifæri til að bæta hlutfall kynjanna í birtingu og atvinnutækifærum.

Við í Atvinnu- og stjórnmálahóp Feministafélagsins sendum frá okkur áskoranir í síðustu viku til bæði atvinnurekenda og stjórnmálamanna um að leiðrétta kynbundinn launamun, sem við reiknuðum okkur fram til að tæki 628 ár ef það ætti að ganga eins hratt eftir og það hefur gert á síðast liðnum 12 árum. Hin áskorunin fólst í að tryggt yrði að hlutföll kynjanna yrðu jöfn á Alþingi og í sveitastjórnum. Framtíðin er aldeilis björt um leið og þeir drífa sig í að leiðrétta stöðuna á öllum þessum sviðum.
 
Íslandsvinurinn ég er stórkostlega bjartsýn á framtíðina í umhverfismálum þótt ég upplifi samtímis sorg vegna náttúruspjalla sem nú þegar eru unnin. Ástæða bjartsýninnar er sú að svo margir Íslendingar eru að átta sig á mikilvægi þess að vernda náttúruna. Almenningur er smátt og smátt að uppgötva ást sína á landinu og margir hverjir tala um að þeir ætli að kjósa VG til að tryggja verndun náttúrunnar á næstu árum. Einnig virðast flestir stjórnmálaflokkar nú á fullu við að móta stefnu og framtíðarsýn í umhverfismálum. Svo allt lítur nú út fyrir að kosningar á næsta ári muni tryggja velferð bæði náttúrunnar og þjóðarsálar þegar skynsömu félagshyggju- og umhverfisflokkarnir komast í ríkisstjórn.

Sjálf vonast ég til að fá tækifæri til að taka þátt í að móta nýja framtíðarsýn og stefnu fyrir land mína og þjóð og var einmitt sjálf að taka þá ákvörðun að bjóða mig fram í eitt af efstu sætum á lista í prófkjöri VG í Reykjavík fyrir komandi alþingiskosningar.

„The Future's So Bright, I Gotta Wear Shades“

***************

Kærleikur í félagshyggju

Undanfarið hef ég velt því mikið fyrir mér hvort fólk á hægri kantinum fatti ekki umhyggjunna sem fylgir félagshyggju og því að byggja upp gott velferðarkerfi til að tryggja að allir hafi jafnan rétt og jöfn tækifæri og að enginn búi við fátækt. Ég hef nefnilega orðið aðeins vör við það að hinn nafnlausi leiðari Mbl ásamt mörgum sjálfstæðismönnum tala niðrandi um félagshyggju eins og hún sé af illu sprottin og segja hana gamaldags. Hvað er gamaldags við félagshyggju? Er heimurinn núna í alvörunni orðinn svo firrtur og mikið breyttur að raunveruleg gildi eins og náungakærleikur, umhyggja og velferð fyrir alla séu orðin úreld? Hvernig má það eiginlega vera? Eru þetta ekki æðstu gildi lífsins á jörðinni? Ef allt fólk og öll fyrirtæki bæru umhyggju fyrir fólki í kringum sig þá gætum við lifað í mun betri heimi þar sem nútímaþrælahald og ofbeldi þekktist ekki. 

Nútíma félagshyggja á akkúrat ekkert skylt við kommúnisma austantjaldsins. Fasismi er til bæði vinstra og hægra megin í pólitík og félagshyggja og vilji til að byggja upp gott velferðarkerfi, sem kemur sér vel fyrir allt samfélagið í heild, á akkúrat ekkert skilið við vinstri-fasisma.  

Nútíma félagshyggja byggir á því að vilja tryggja umhyggju, velferð, jöfn tækifæri og jafnan rétt fólksins innan samfélagsins. Er eitthvað gamaldags eða neikvætt við það? Nei aldeilis ekki. Fremstu lönd heims byggja sitt samfélag á nútíma félagshyggju, það eru Norðurlöndin. Öll Norðurlöndin hafa byggt upp mjög góð samfélög þar sem fólk er yfir höfuð ánægt með að borga skattana sína því það hefur vissu fyrir því að það fær fyrir það góða þjónustu kerfisins á öllum sviðum. Það var byggt upp af áratuga starfi félagshyggjufólks í stjórnum þeirra landa. Á Norðurlöndunum eru bestu mennta- og heilbrigðiskerfin sem tryggja jafnan aðgang allra án gjaldtöku. Eitt af fáum málum sem misfórust á þessum löndum voru innflytjendamálin, þar sem löndin voru einfaldlega ekki nógu vel undirbúin undir að þangað streymdi fólk alls staðar að í stórum hópum. Þar gerðu þeir mistök og hafa nú goldið fyrir það í Svíþjóð og Danmörku þar sem hægri-flokkar komust að í stjórn vegna þessara mála. Að öðru leyti hafa félagshyggjuflokkar Norðurlandanna staðið sig ofboðslega vel í uppbyggingu samfélaga sem eru með þeim fremstu í heimi hvað varðar velferð fólksins. 

Það að tryggja öllu borgurum landsins jöfn tækifæri til menntunar og koma í veg fyrir mismunum í grunnþjónustu samfélagsins er einfaldlega ávísun á réttlátara samfélag fyrir okkur öll. Íslendingar þurfa að fara að passa sig á því að horfa ekki of mikið til Bandaríkjanna hinna "frjálsu" þar sem fólki er mismunað alveg ofboðslega, bæði hvað varðar menntun og heilbrigði. Þar eru það hinir ríku sem hafa forskot og frekari tækifæri innan þjónustu á þessum sviðum en hinir fátæku hafa ekki færi á að koma sér út úr fátæktinni, því þeir hafa ekki efni á að mennta sig.

Að sjálfsögðu er það betra fyrir okkur öll að samfélagið byggi á traustum grunni sem við öll getum leitað til þegar við þurfum á því að halda. Gott menntakerfi sem veitir öllum jafnan aðgang, án tillits til fjárhagslegrar stöðu, tryggir okkur grunn sem getur ekki annað en vaxið og dafnað. Það að fólk fái síðan tækifæri til athafna á vinnumarkaði, stofni fyrirtæki osfr. á ekki að þýða að það geti misnotað sér annað fólk til að búa til peninga fyrir sig. Þess vegna verður að tryggja réttindi hins vinnandi fólks og hafa lög um lágmarkslaun. Lágmarkslaunin mega heldur ekki vera svo lág að þau nái ekki utan um lágmarksframfærslu fólks. Á Íslandi í dag ætti ekki ein einasta manneskja að þurfa að búa við fátækt. Það þarf að breyta lögum og hækka lágmarkslaunin þannig að tryggt sé að enginn þurfi að lifa nálægt fátæktarmörkum. 

Ræktum umhyggju og náungakærleika, tryggjum jöfn tækifæri og jafnan rétt fólksins í almennilegu velferðarkerfi - tryggjum nútíma félagshyggju meirihluta á Alþingi í kosningum í vor. 

***************

Stefnumál

Vilja til samfélagsstarfa hef ég sýnt í verki á sviði umhverfisverndar, jafnréttismála og mannréttinda auk sjálfboðastarfs hjá Rauða krossinum, þar sem ég sit nú í verkefnastjórn Hjálparsímans. Ég hef unnið ýmis störf, síðast við bókhald og með þroskaheftum, en er nú að ljúka námi í uppeldis- og menntunarfræði.

Góðkynja hagvöxtur í réttlátu, heilbrigðu lýðræðissamfélagi getur einungis orðið til í samfélagi með hátt menntunarstig, þar sem virðing fyrir mannréttindum og umhverfi er í hávegum höfð.  Ég sé Ísland fyrir mér í fararbroddi á sviðum umhverfisvænnar atvinnusköpunar, jafnréttis, menntunar og lista; þar sem hugmyndir fólksins verða að veruleika. Ísland framtíðarinnar er réttlátt fjölmenningarsamfélag með traustan velferðargrunn.