Eftir Katrín Önnu Guðmundsdóttur
Birt í Veru, 1. tbl 2005
Hver er staðan í dag?
Það hefur orðið vakning í jafnréttismálum og jafnréttishugtakið hefur náð inn í umræðuna, ekki alltaf á réttum forsendum en hefur þó hlotið sinn sess. Í dag, árið 2005 eigum við þó enn langt í land , við stöndum enn í jafnréttisbaráttu.
Hægt gengur að útrýma launamun kynjanna, fjölga konum í valdastöðum og kynbundið ofbeldi er að aukast. Í stjórnmálum eru jafnréttismál gervimál og jafnréttislögin barn síns tíma. Þeim örfáu konum sem hefur tekist að rjúfa varðsveit karla inn á þing er haldið niðri eða bolað burt. Sýnileg staða kvenna í fjölmiðlum er enn á brókinni, brosandi en helst ekki talandi.
Þetta er staða jafnréttisbaráttunnar í dag; við vitum gegn hverju er barist en spurningin er við hverja?
Það eru gömul sannindi að vanþekking er hættulegur óvinur. Á öllum skólastigum skortir fræðslu í jafnréttismálum. Saga jafnréttisbarátt u þeirra sem á undan okkur komu nær ekki blaðsíðu í sögubókum, jafnréttishugtök eru flestum framandi og rangtúlkun á þeim algeng.
Tími og þrek er öflugur samherji en langur vinnudagur og lá g laun einkenna líf fjölmargra. Þó dagvistunarmál barna hafi batnað veldur stöðugur niðurskurð í heilbrigðiskerfinu og skortur á úrræðum fyrir aldraða, því að umönnun færist yfir á heimilin og er þar oftar en ekki í höndum kvenna.
Hefðbundin, úrelt kynhlutverk, mismunandi viðhorf til getu og langana kynjanna , ásamt stöðugum þrýstingi um að passa í staðlað kyngervi á eflaust stóran þátt í því bakslagi sem við nú erum að upplifa. Það er tregða til breytinga. Ójafnréttið hjakkar í sama farinu því sumir vilja ekki skipta kökunni. Vilji og þekking er allt sem þarf og þess vegna heldur baráttan áfram.
Hvað er mikilvægast að gera?
Það er nauðsynlegt að við séum meðvituð um hverjar birtingarmyndir kynjamisréttis eru, hvernig samfélag við viljum, og hvað við getum gert til að breyta því. Við þurfum öll að taka afstöðu og slá taktinn fram á við. Tökum virkan þátt í baráttunni og krefjumst breytinga.
Konur þurfa að komast til valda. Við þurfum aðgang að áhrifastöðum og stýringu á fjármagni. Á sama tíma er nauðsynlegt að sjá og skilja að vinnumarkaðurinn er kynskiptur og að auka þarf hlut kvenna í atvinnutekjum til að koma í veg fyrir þá kynskiptingu. Tryggja þarf fjárhagslegt sjálfstæði kvenna eins og framast verður á kosið.
Samfélag okkar er orðið fjölmenningarsamfélag. Því fylgja ný verkefni og í baráttu okkar til jafnréttis verðum við að tryggja jafnrétti fólks af ólíkum uppruna í stað þess að búa sífellt til nýja minnihlutahópa.
Klámvæðingin er aðkallandi verkefni. Klámvæðingin vex og vindur upp á sig. Við erum að drekkja yngri kynslóðum í klámi og kvenfyrirlitningu sem nú er orðin fyrirmynd þeirra sem á eftir okkur koma. Klámvæðingin hefur víðtæk áhrif á virðingu og viðhorf til kynjanna sem á eftir að skila sér í framtíðinni sem aukið misrétti kynjanna. Jafnrétti er ekki að finna í klámvæðingunni og hún skaðar sjálfsmynd ungs fólks og kemur þannig í veg fyrir vilja og getu til jafnréttis. Konur komast ekki til valda í þjóðfélagi sem metur helst útlit, kynþokka og þægð þeirra. Kynferðisofbeldi, vændi og mansali verður ekki spornað gegn með því að hlutgera konur.
Aftur á forsíðu->