Er í lagi að hata femínista?

AndfemínistakvöldÞorgerður Einarsdóttir skrifar um andfemínistakvöld karlahópsins:

Karlahópur Femínistafélagsins hélt Hitt undir yfirskriftinni „Er í lagi að hata femínista?“ á Grand Rokk þriðjudagskvöldið 18. mars 2008. Erindi fluttu Katrín Oddsdóttir sérfræðingur í mannréttindum, Atli Gíslason alþingismaður og Sóley Tómasdóttir varaborgarfulltrúi. Fundarstýra var Magga Pé.

Öll gerðu þau Katrín, Atli og Sóley neikvæða umræðu um femínisma aðumfjöllunarefni, ekki síst á netinu, og hvernig eigi að bregðast við. Katrín sagði að slíkt ofbeldistal, eða „hate speech“, væri ólöglegtsamkvæmt íslenskum lögum og alþjóðalögum og ætti aldrei rétt á sér. Hún sagði að ofbeldistalið virkaði, það hefði áhrif og mælti með því að það væri rakið og kært. Ef látið er óáreitt að fordæma femínista opnar það gluggann til að fordæma aðra hópa, sagði Katrín. Það var skondin tilviljun að sá fjandskapur sem var til umræðu minnti á sig í bókstaflegri merkingu á fundinum því Katrin var nokkrum sinnum trufluð í ræðu sinni af snyrtilegum og velklæddum herramanni, nokkuð við skál, sem var uppsigað við málflutning hennar. Hann hvarf fljótlega af vettvangi.

Bæði Atli og Sóley slógu á svipaða strengi og Katrín. Atli sagði að ógnanir um ofbeldi og líkamsárásir sem femínistar hafa fengið væru mjög alvarlegtKatrín Oddsdóttir mál og hvatti alla femínista til að tilkynna slíkt til lögreglu. Atli sagði hatursorðræðu í garð femínista merki um rökþrot gagnvart vinnandi málstað, það væri valdabarátta karla sem vilja halda í völd sín. Hann tók undir með Katrínu að barátta femínista ætti hliðstæður við barátta minnihlutahópa sem oft veldur andstöðu og fjandskap forréttindahópa, og nefndi sem dæmi eigin baráttu sem hersstöðvarandstæðings, friðarsinna og umhverfissinna. Atli lauk orðum sínum á að hatursumræðan væri í raun merki um árangur, hún væri vörn eða rökþrota örvænting tiltekinna hópa sem ekki geta mætt baráttunni meðrökum.

Sóley varpaði ljósi á orðræðuna um hinar meintu öfgar í femínismanum með sögum sem henni höfðu borist til eyrna af „þessari Sóleyju þarna…“ Í framhaldi af því spurði hún hvað væri svona öfgafullt við „þessa Sóleyju“? Er það heimasíðan hennar? Umræðan um kynbundið ofbeldi, launamun kynja, að karlar geti keypt konur? Umræðan um kynjakerfið? Þá rakti Sóley ýmis hollráð sem henni höfðu borist: „Það er ýmislegt til í því sem þú ert að segja, en ekki setja hlutina fram með svona miklu offorsi!“ Sóley taldi að öfgastimpillinn væri tæki til að þagga femínista og standa vörð um valdakerfi karla. Þann stimpil fá konur sem taka sér pláss og ögra valdakerfinu. Auðvitað hefur þetta áhrif, sagði Sóley, og hvatti til þess að femínistar héldu áfram að vera umdeildir, í því fælist ögrun sem hefði áhrif.

Líflegar umræður spunnust sem Magga Pé stjórnaði af röggsemi. Þar var víða komið við og margir tóku til máls. Mikið var rætt um skólakerfið og fræðslu um kynjamál til barna og unglinga, hvar innrætingin byrjar og hvaða leiðir séu færar til uppfræðslu. Baráttugleði sveif yfir vötnum og fullvissa um að hatursorðræðan láti undan síga rétt eins og hinn snyrtilegi holdgervingur kynjakerfisins sem hopaði og hvarf á braut í upphafi fundarins.

***

Smelltu hér til að skoða myndir frá kvöldinu