“Áhrif kvenna í endurreisninni verði tryggð. Því mun ríkisstjórnin
beita sér fyrir því að jafna hlutfall kynjanna á öllum sviðum
samfélagsins og grípa til sértækra aðgerða sé þess þörf.”

Félagið sér ekki að breytingar á ríkisstjórn séu í takt við stjórnarsáttmálann og harmar að jafnréttissjónarmið séu látin víkja þegar á hólminn er komið. Engin rök eru fyrir þvi að fresta jafnrétti fram yfir áramót.

Femínistafélagið fagnar þeim skrefum sem Þjóðkirkjan hefur þegar tekið
til að bregðast við kynferðisofbeldi en brýnir hana og önnur trúfélög
til frekari aðgerða.

Uppfært: Það er búið að breyta um staðsettningu.

Umræðuefni kvöldsins er umhverfisfemínismi. Sigríður Guðmarsdóttir
guðfræðingur er djúpvitur á því sviði og ætlar að leiða okkur inn í umræðuna
ásamt Svandísi Svavarsdóttur umhverfisráðherra.

Við hvetjum ykkur til að mæta og taka þátt í umræðum um þennan skemmtilega
vinkil á femínisma.

Umhverfisfemínismi eða vistfemínismi (e. ecofeminism) er vaxandi fræðasvið
víðsvegar um heim. Hann byggir á þeirri hugmynd að umhverfisvernd og
femínismi hafi marga snertifleti og að sterk tengsl séu á milli
undirskipunar kvenna í samfélaginu og ofnýtingu náttúrunnar. Hvort tveggja
byggi á hugmyndafræði tvíhyggju og stigskiptu valdakerfi; hinu lífseiga
karlaveldi annarsvegar og hins vegar nýtingarhugmyndum kapítalismans á
náttúrunni.

Á Hugsandi.is er að finna ágæta grein eftir Hrafnhildi Ragnarsdóttur um
viðfangsefnið:
http://hugsandi.is/articles/er-vistfraedikreppa-nutimans-afleiding-fedraveldis-og-kapitalisma/

http://www.facebook.com/#!/event.php?eid=106854576019860&ref=mf

Hittið er staður og stund.
* til að fá umræðu af stað
* til að varpa fram spurningum
* til að vera í góðum félagsskap
* til að bjóða nýliða Femínistafélags Íslands velkomna
* til að kynna niðurstöður rannsókna sem snúast um jafnréttismál
* til að kynna útskriftarverkefni sem snúast um jafnréttismál
* til að flytja ræður um femínisma og jafnrétti hér heima og erlendis
* þar sem femínistum er velkomið að tjá sig
* þar sem fólk úr stjórnmálum og viðskiptalífi getur komið og kynnt sér mál
sem snúast um jafnrétti og femínisma
* þar sem okkur gefst tækifæri til að sjá andlitin á bak við nöfnin á netinu
* fyrir starfandi hópa innan félagsins til að hittast, kasta fram hugmyndum
og bralla eitthvað skemmtilegt og bráðnauðsynlegt

http://www.feministinn.is
Netfang: feministinn@feministinn.is
Aðsetur: Pósthólf 4065, 124 Reykjavík
Við erum á Facebook: Femínistafélag Íslands

Alþjóðlegur baráttudagur kvenna á 100 ára afmæli í dag. Fyrir 100 árum síðan stakk þýska baráttukonan Clara Zetkin upp á því á fundi í Kaupmanahöfn að haldinn yrði alþjóðlegur baráttudagur kvenna um þetta leiti árs og 100 árum síðar erum við hér saman komin.

Clara var öflugur femínisti, friðarsinni og sósíalisti í Þýskalandi millistríðsáranna og þegar Adolf Hitler var kosinn til valda árið1933 flutti hún til Sovétríkjanna. Hugmyndasmiðir ríkissósíalismans í Sovétríkjunum (allt karlar) voru þeirrar skoðunar að jafnrétti væri byggt inn í miðstýrt kerfi hans og því eðlileg útkoma. Þessu var Clara ósammála og tókst ósjaldan á við félaga Lenín um nauðsyn þess að femínistar kæmu frekar að mótun samfélagsins. Þegar ríkissósíalsiminn hrundi fyrir 20 árum kom bersýnilega í ljós hvort þeirra hafði haft rétt fyrir sér. Útkoman var sú að konur ríkissósíalísku landanna áttu strax eftir hrun undir högg að sækja. Ein óhuggulegasta birtingamynd þessa var stóraukið vændi og mansal kvenna frá fyrrum sósíalísku ríkjunum sem teygt hefur anga sína til Íslands.

Þegar ríkissósíalisminn hrundi fékk kapítalisminn byr undir báða vængi og frjálshyggjukapítalisminn varð til. Frjálshyggjukapítalisminn boðaði óheft frelsi markaðar en einnig jöfn tækifæri og rétt á grundvelli einstaklingsfrelsis og samkvæmt boðberum hans var leiðin að kynjajafnrétti einföld: Þegar kynjajafnrétti hefði verið náð með lögum kæmi restin af sjálfu sér.

Nýfrjálshyggjukapítalisminn hrundi á Íslandi fyrir 2 árum síðan. Bankarnir féllu hver af öðrum og spilaborgir útrásarvíkinganna (allt karlar) voru afhjúpaðar. Endurreisn landsins er ein erfiðasta áskorun sem þjóðin og stjórnvöld hafa staði frammi fyrir í áratugi, ef ekki frá því að landið fékk sjálfstæði. Stærsta spurningin sem við stöndum nú frammi fyrir er: Á hvaða forsendum og með hagsmuni hverra í huga verður Ísland byggt upp á ný?

Sú ríkisstjórn sem nú situr var kosin í kjölfar stærsta hruns Íslandssögunnar og verkefnin eru mörg og erfið. Þegar þjóðarbúið skreppur saman er nauðsynlegt að endursníða efnahags-stakkinn og gera það vel. Grannskoða hvar verður klippt og skorið og hvar áherslurnar í endurmótuninni eiga að liggja. Við, Femínistafélagið, stöndum nú eins og Clara Zetkin forðum, bjóðum fram og ítrekum nauðsyn á aðkomu okkar og kvennahreyfingarinnar allrar við endurmótun jafnrétts samfélags á Íslandi.

Ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur hefur nú þegar gert marga góða hluti. Kaup á vændi er orðið ólögleg, umræðan um kynjakvóta er orðin að lögum og ágætt frumvarp um breytingu á barnalögum býður afgreiðslu á Alþingi. En síðast en ekki síst, í þessari stuttu upptalningu, þá situr hér í fyrsta sinn í Íslandssögunni ríkisstjórn með jafnt kynjahlutfall innanborðs.

Eins og við öll vitum og mörg ykkar, ágætu ráðherrar, hafið vitnað til, sýna fjölmargar lærðar rannsóknir að jafnt kynjahlutfall í ráðum, stofnunum og nefndum skilar alltaf betri árangri en hreinar karlanefndir og stofnanir. Og betur má ef duga skal. Á meðal margra góðra verka ríkisstjórnarinnar eru hlutir sem hefði mátt gera betur og hægt er að bæta í framtíðinni. Þar vil ég minna á Icesave-nefndina sem í sitja eingöngu karlar, umræðuna um uppbyggingu atvinnulífsins sem er sláandi karlmiðuð og á sama tíma á sér stað óvæginn niðurskurður í grunnskólum og dagvistun barna sem gerir konum enn erfiðara að taka virkan þátt í atvinnulífinu og uppbyggingarferlinu. Þar á ofan hefur átt sér stað stórhættulegur niðurskurður: Niðurskurður á neyðarúrræðum kvenna sem orðið hafa fyrir ofbeldi. Hér minni ég á neyðarmóttökuna, Kvennaathvarfið og Stígamót. Það er lífsnauðsyn að halda þessum athvörfum kvenna gangandi á nægilegu fjármagni í kvenvænu umhverfi. Við höfum ekki efni á því að sleppa því.

Eitt það jákvæða sem hrunið leiddi af sér er sá gríðarlegi samtakamáttur sem myndaðist og endurspeglaðist fyrst í Búsáhaldabyltingunni og fjölmörgum öðrum samtökum. Kvennahreyfingin á Íslandi hefur einnig tekið saman höndum og í þetta sinn sameinast um mál málanna: Baráttuna gegn kynferðisofbeldi. Af því tilefni verður Kvennafrídagurinn í ár – 24 október – tileinkaður baráttunni gegn kynferðisofbeldi. Markmiðið er að halda veglega upp á 35 ára afmæli Kvennafrídagsins og bjóða til veislunnar innlendum og erlendum vinum, og hér reiðum við okkur á ykkar stuðning.

Verkefnið 24 október 2010 felur í sér mörg tækifæri. Tækifæri fyrir ríkisstjórnina og kvennahreyfinguna til þess að taka höndum saman og sameinast í baráttunni gegn kynjamismunun í anda Clöru Zetkin, en ekki síst, liggur í átakinu tækifæri fyrir Ísland og Íslendinga til þess að skapa sér nýja og betri sjálfsmynd og ímynd úr rústum hrunsins: Sjálfsmynd sem byggir á jafnrétti.

Stefanía Traustadóttir, sérfræðingur í samgöngu- og sveitarstjórnarráðuneytinu, vann með Starfshópi um aðgerðir til að jafna
betur stöðu kynja í sveitarstjórnum, í vetur. Stefanía ræðir um aðgerðir stjórnvalda til að rétta af kynjahallann í sveitarstjórnum fyrir kosningar í vor.
Þorgerður Einarsdóttir prófessor í kynjafræði við HÍ ræðir um kynjakvóta.
Silja Bára Ómarsdóttir aðjúnkt í stjórnmálafræði við HÍ verður með innlegg um persónukjör.

Nú nálgast prófkjör fyrir sveitarstjórnarkosningar í mörgum stjórnmálaflokkum en víða eru staðan í jafnréttismálum stutt á veg komin.
Hér er nokkrir punkrar um stöðuna:
- Nú stendur yfir endurskoðun sveitarstjórnarlaga og er ætlunin að setja það inn jafnréttisákvæði og kynjakvóta
- Til er Jafnréttissáttmáli sveitarfélaga sem ekki hefur verið virkjaður nema að litlu leyti hér á landi http://www.samband.is/throunar- og-althjodasvid/throunar-og-althjodasvid/frettir/nr/1341/ . Nú stendur til að virkja hann í samstarfi við Jafnréttisstofu.
- Sveitarstjórnir eru mis illa settar eftir landshlutum, fimm sveitarstjórnir eru hreinar karlastjórnir, verst ástand í Norð-austur kjördæmi.
- Aðstöðumun kvenna og karla í sveitarstjórnum er mikill. Víða er starfið lagað að þörfum karla sbr. fundir milli 5 0g 7.
- Ættu sveitarstjórnir ekki að vera kjörlendi kvenna? Nálægðin við verkefnin er mikil og verkefnin snerta konur beint, s.s.   skipulagsmál, menntamál og heilsugæsla.
- Hvað eru mjúk mál? Eru fjármál ekki velferðarmál?
- Við bendum á útvarpsþætti sem Edda Jónsdóttir er að gera um þessi mál fyrir RÚV.
- Á Jafnréttisvoginni http://www.tft.gender.is/is/tft er hægt að skoða myndrænt hvernig staðan er í sveitarfélögunum.

Skrá sig á facebook

Erindi Elísabetar byggðist á rannsókn hennar um áhrif heimilisofbeldis í ákvörðunum um umgengnis- og forsjármál. Rannsóknir sýna ótvírætt að heimilisofbeldi gegn foreldri og börnum hafa miklar og alvarlegar afleiðingar. Þrátt fyrir það bera niðurstöður rannsóknar Elísabetar með sér að lítið tillit er tekið til slíks ofbeldis á heimilum þegar tekin er ákvörðun um forsjá barns. Oftar en ekki endurspegla dómar í forræðismálum þá hefðbundnu réttarfarslegu sýn að báðir foreldrar séu vel hæfir til að fara með forsjá barns, óháð því hvort annað þeirra hafi beitt barn eða hitt foreldrið ofbeldi.

Gunnar Hrafn Birgisson sálfræðingur hefur sérhæft sig í forsjár- og umgengnismálum og kynnt sér ítarlega kenningu um hið svokallaða foreldra firringar heilkenni eða PAS (parental alienation syndrome), en það var sett fram af geðlækninum Richard A. Gardner árið 1985.

PAS-kenningin fjallar um að forsjárforeldri, oftast móðir, innræti barninu óbeit á forsjárlausa foreldrinu, oftast föður, í þeim tilgangi að koma í veg fyrir samband föður og barns. Afleiðingarnar hafa m.a. verið þær að ekki hefur verið hlustað á börn sem beitt hafa verið ofbeldi af föður vegna þess að þau eru talin vera innrætt af móður. Rannsóknir hafa ekki getað sýnt fram á réttmæti PAS hugtaksins og samtök sálfræðinga og geðlækna í Bandaríkjunum viðurkenna hugtakið ekki.

Hérlendis hefur krafa Félags um foreldrajafnrétti (áður Ábyrgir feður) knúið á um að PAS aðferðum verði beitt í forsjár- og umgengnismálum. Áhrifa þrýstings frá félaginu er þegar farið að gæta og varar Gunnar Hrafn við þeirri þróun. Í Bandaríkjunum, þaðan sem kenningin kemur og henni hefur verið mest beitt, hefur beiting PAS haft skelfilegar afleiðingar fyrir alla hlutaðeigandi, sérstaklega börn. Í beinu framhaldi af rannsókn á áhrifum af PAS ályktaði Þjóðarráð dómara í unglinga og fjölskyldudómi árið 2006 að bandarískir dómstólar skuli vísa greiningum um PAS alfarið frá dómi og strika það út úr matsgögnum í forsjárdeilumálum.

Femínistafélag Íslands skorar á barnaverndaryfirvöld og stjórnvöld í landinu að læra af biturri reynslu Bandaríkjamanna. Félagið krefst endurskoðunar á verklagsreglum og löggjöf í umgengnis- og forsjármálum. Ofbeldi er alvarlegt mál og skal aldrei þaggað – börn verða að njóta vafans ef grunur um slíkt er til staðar. Hagur og velferð barna skal ávallt vera í fyrirrúmi, þeirra rödd og mannréttindi ber að virða.

Femínistafélag Íslands

Á Desemberhittið mæta Gunnar Rafn Birgisson sálfræðingur sem hefur unnið við að útskýra PAS hugtakið og Elísabet Gísladóttir sem skrifaði MA-ritgerð um lagalega hnökra forræðismála.

Í forsjár- og umgengnisdeilum um börn hefur umdeild kenning um Parental Alienation Syndrome (PAS) verið til umræðu. Hugtakið PAS hefur í vaxandi mæli haft áhrif á meðferð slíkra deilumála hérlendis og á úrskurði hjá dómstólum, sýslumannsembættum og barnaverndarnefndum.

Gunnar Hrafn Birgisson er sérfræðingur í klínískri sálfræði og sjálfstætt starfandi sálfræðingur. Hann hefur m.a. margra ára reynslu af vinnu í forsjár- og umgengnisdeilum um börn.
Sjá frétt: http://www.visir.is/article/20091126/FRETTIR01/564553230

Elísabet Gísladóttir er lögfræðingur. Hún hefur starfað hjá umboðsmanni barna frá árinu 2008.

Skrá sig á Facebook